We zijn ondertussen woensdag, en D. heeft nog steeds geen reactie gekregen op de sms die hij maandagochtend naar Broer en Mams heeft gestuurd. De sms, met de melding dat hij niet aan sms-communicatie doet om half 4 ’s nachts en met de vraag of één van hen hem misschien eens wilde bellen, blijft onbeantwoord.
Ik begrijp zijn standpunt, als het ‘the other way round’ zou zijn, dan zou ik ook in mijn gat gebeten zijn. Dus, de zondag-avond-etentjes worden langs onze kant geannuleerd. En ook al stuurde Broer in zijn sms aan D. ‘mijn zus zie ik wel graag’, ik heb geen zin om hem te zien. Als niet alles rond hem draait, dan zal hij er wel voor zorgen dat het rond hem draait. En meneertje mag dan van thuis uit misschien wel zijn gangen gaan, dat wil niet zeggen dat ik daar mee akkoord moet gaan. Ik ben trouwens de periode nog niet vergeten dat hij niet tegen mij wou spreken omdat ik van Platsmoel ging scheiden, en omdat hij daardoor ook niet mee op zomervakantie kon. Ook het feit dat hij vond dat ik veel te snel iemand anders had, en dat dat volgens hem niet kon, ben ik nog steeds niet vergeten.
Misschien wordt het wel eens tijd dat Chaoot eens wat meer haar zinnetje gaat doordrijven. Misschien heb ik nu eens zin om een tijdje niet tegen hem te spreken. En misschien is dat wel heel kinderachtig, maar misschien kan me dat nu eens geen kl*ten schelen.
Verdomme!
En gelijk heb je, hij heeft het je blijkbaar niet altijd even makkelijk gemaakt, laat hem nu ook maar eens zweten…